میزان چربی کل ماهی کپور معمولی ، 2/13 درصد بود که جزء ماهیان با چربی بالا دسته بندی می شود. این مقاله، ماهی کپور معمولی را فیله نموده و به مدت 5 دقیقه در عصاره آبی استخراج شده از برگ دارواش (Viscum album L.) به روش پرکولاسیون به عنوان آنتی اکسیدان طبیعی به نسبت های 1، 2 و 4 % غوطه ور گردید، پس از آبگیری فیله ها در شرایط آزمایشگاه، در داخل فیلم های نایلونی قرار گرفته و در یخچال (1C±º 4) نگهداری شد. سپس ارزیابی عصاره به لحاظ بازده استخراج، ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی و مهار رادیکال آزاد (DPPH) انجام شد و کیفیت فیله های نگهداری شده در یخچال در فواصل زمانی 0، 4، 8، 12، و 16 روز با آزمون های مقادیر پراکسید (PV)، عدد آنیزیدین (AV)، تیوباربیتوریک اسید (TBA)، اسید های چرب آزاد (FFA) و مقدار توتکس (TOTEX) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج بازده استخراج، ترکیبات فنولی، ترکیبات فلاونوئیدی و مهار رادیکال آزاد، به ترتیب 23/5 درصد، mgGA/g E 4/62، mg QE/g E 71/34 و 2/78 درصد بود همچنین مقادیر PV، TBA، FFA، AV و TOTEX در تیمار 4 درصد عصاره بعنوان بهترین تیمار در روز 16 آزمایش به ترتیب (meq g O2/kg Fat) 42/3، (MDA/kg Fat) 55/1، (OA%) 85/0، 67/4 و 51/11 گزارش شد. با توجه به این نتایج، می توان از عصاره آبی دارواش با غلظت 4 درصد برای تأخیر اکسیداسیون چربی در کپور معمولی پرورشی استفاده نمود.

زمینه و هدف: افزایش تولید رادیکال های آزاد می تواند به استرس اکسیداتیو منجر شود که درپاتوژنز بسیاری از بیماری ها از جمله بیماری های دهان نظیر بیماری پریودنتال دخالت دارد. این مطالعه به منظور بررسی ارتباط آنتی اکسیدان های کلی بزاق و بیماریهای پریودنتال صورت گرفته است.روش بررسی: این تحقیق به صورت مورد – شاهدی در 15 بیمار مبتلا به پریودنتیت، 15 بیمار مبتلا به ژنژیویت و 15 فرد سالم در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز در سال 1390 انجام شد و آنتی اکسیدان های کلی بزاق این افراد به روش اسپکتروفتومتری اندازه گیری شد.یافته ها: آنتی اکسیدان های کلی در افراد گروه کنترل، ژنژیویت و پریودنتیت بترتیب 3.23±0.19، 2.27±0.16، 1.81±0.18 بود که نشان داد این تفاوت از نظر آماری معنی دار می باشد (P<0.001). ضمنا گروه کنترل با گروه ژنژیویت و پرودنتیت تفاوت معنی داری داشت (P<0.001) اما تفاوت معنی داری میان گروه ژنژیویت و پریودنتیت وجود نداشت (P<0.05).نتیجه گیری: بیماری های پریودنتیت و ژنژویت با کاهش آنتی اکسیدان های کلی بزاق همراه هستند این در حالی است که تفاوت معنی داری در این کاهش بین بیماری پریودنتیت و ژنژویت مشاهده نشده است.

مقدمه: آسم یک بیماری با ماهیت التهابی است و نقش استرس اکسیداتیو به صورت سیستمیک و موضعی در پاتوژنز این بیماری مطرح شده است. به هم خوردن تعادل میان اکسیدان ها و آنتی اکسیدان ها در ایجاد و کنترل علایم آسم نقش چشم گیری داشته است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی ارتباط سطح سرمی اکسیدان ها و آنتی اکسیدان ها با شدت آسم بود.روش ها: در این مطالعه مشاهده ای- تحلیلی و مقطعی، 59 نفر از بیماران شناخته شده آسم مورد مطالعه قرار گرفتند. شدت آسم در بیماران بر اساس شرح حال، علایم بالینی و تست های عملکرد ریه به سه دسته خفیف، متوسط و شدید تقسیم شد. سطح سرمی سوپر اکسید هیدروژن، فعالیت اختصاصی آنزیم های سوپر اکسید دسموتاز و کاتالاز و سطح ظرفیت تام آنتی اکسیدانی سرم در نمونه ها بررسی گردید.یافته ها: 21 نفر (35.6 درصد) در گروه آسم خفیف، 22 نفر (37.3 درصد) در گروه آسم متوسط و 16 نفر (27.1 درصد) در گروه آسم شدید قرار گرفتند. رابطه مستقیم و معنی داری بین شدت آسم با میزان فعالیت اختصاصی سوپر اکسید دسموتاز (P=0.04، r=0.21)، میانگین غلظت سرمی سوپر اکسید هیدروژن (P<0.01، r=0.23) و ظرفیت تام آنتی اکسیدان (P<0.01، r=0.31) مشاهده شد. بین شدت آسم با فعالیت اختصاصی کاتالاز پلاسما رابطه معکوس معنی دار مشاهده شد (P=0.01، r=0.28).نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می توان نقش بر هم خوردن تعادل اکسیدان/ آنتی اکسیدان در شدت بیماری آسم را تایید نمود. در مطالعات آتی می توان با بررسی مداخله ای تاثیر اصلاح تعادل اکسیدان/ آنتی اکسیدان بر شدت و کنترل آسم و نیز انجام پژوهش های ملکولی، به مکانیسم دقیق تر اثر این ترکیبات بر بیماری های ریوی، به ویژه آسم، پی برد.

مطالعات فراوانی ارتباط دکسمدتومیدین در کاهش ROS و افزایش سطح آنتی اکسیدانهای اندوژن دفاعی را ثابت کرده اند. هدف از انجام این پروژه بررسی تاثیر داروی دکسمدتومیدین بر روی سطوح آنتی اکسیدانهای اندوژن (گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز) در جراحی می باشد. 40 بیمار کاندید جراحی یک سطح لامینکتومی لومبار در بیمارستان لقمان حکیم وارد مطالعه میشوند. بیماران در دو گروه 20 نفره شامل گروه کنترل، گروه دکسمدتومیدین تحت جنرال آنستزی، مورد بررسی قرار می گیرند. اینداکشن آنستزی در هردوگروه مشابه و maintenance آنستزی در گروه کنترل: پروپوفول 100-300 μ g/kg/min و گروه دکسمدتومیدین: پروپوفول 100-300 μ g/kg/min، دکسمدتومیدین 0. 6 μ g/kg (loading dose) در طی 15 دقیقه قبل اینداکشن و سپس h/0. 4 μ g/kg به عنوان maintenance. نمونه های خون یک بار قبل از اینداکشن (T0) و یک بار بعد از اتمام جراحی، در ریکاوری (T1)جمع آوری میشود. و سطوح گلوتاتیون پراکسیداز(GPX)، سوپراکسید دیسموتاز(SOD)، کاتالاز(CAT) پیش و پس از عمل در هر گروه اندازه گیری میشود. سطح SOD و CAT قبل و بعد از مداخله در بیماران هر دو گروه تفاوت معنی داری نداشته است. در حالی که میانگین GPX بعد از عمل جراحی نسبت به میانگین آن قبل از عمل جراحی افزایش قابل ملاحظه داشته است، این افزایش در بیماران هر دو گروه قابل توجه و معنی دار بوده است. نتایج این آزمون نشان داد که اگر چه میانگین تفاوت این آنتی اکسیدانها در بیماران گروه DEX با گروه کنترل تفاوت داشته است اما این تفاوت از نظر آماری معنی دار نبوده است.

مقدمه: دیابت نوع 2 به علت سه ناهنجاری پاتوفیزیولوژیک از جمله اختلال ترشح انسولین، مقاومت محیطی به انسولین و تولید بیش از حد گلوکز توسط کبد اتفاق می افتد. چاقی بویژه از نوع مرکزی در دیابت نوع 2 شایع است.برخی از محصولات بیولوژیکی که توسط آدیپوسیتها تولید می شوند (نظیر لپتین،TNFa  و اسید چرب آزاد) سبب تداخل در مراحلی مانند ترشح انسولین، عملکرد انسولین و نیز تعدیل وزن بدن شده و برخی از آنها در ایجاد مقاومت به انسولین نقش دارند. در مراحل اولیه این بیماری علی رغم مقاومت به انسولین با افزایش ترشح انسولین توسط سلولهای بتاپانکراس تحمل گلوکز در حد طبیعی باقی می ماند. با پیشرفت مقاومت به انسولین سلولهای بتاپانکراس قادر به حفظ و تداوم افزایش انسولین خون نخواهند بود که در این حالت عدم تحمل به گلوکز ایجاد شده و کاهش نسبی انسولین و افزایش تولید کبدی گلوکز، منجر به بروز دیابت آشکار همراه با هیپرگلیسمی ناشتا می شود و با گذشت زمان ممکن است نارسایی سلولهای بتا نیز رخ دهد.

زمینه و هدف: بالغ بر 90 سال است که خون به صورت سوسپانسیون برای نجات جان افراد زیادی مورد استفاده قرار می گیرد. امروزه با استفاده از تکنیک های جدید و استفاده از کیسه های خون مخصوص، شرایط برای جداسازی و نگهداری اجزای خون در خارج از بدن فراهم شده است. با این وجود همچنان عوارض نگهداری کیسه های خون از چالش های پیش روی تزریق خون است. یکی از این عوارض افزایش تدریجی استرس اکسیداتیو می باشد که در نتیجه عدم تعادل بین واسطه های فعال اکسیژنی و آنتی اکسیدان ها ایجاد می شود. بنابراین تیم تحقیق بر آن شد تا میزان تعادل اکسیدان- آنتی اکسیدان (PAB) را در هفته های متوالی بعد از اهدای خون بررسی نماید.مواد و روش کار: تعداد 100 کیسه خون از افراد 18 تا 57 سال با میانگین سنی 35.5 سال مراجعه کننده به پایگاه انتقال خون شهر بجنورد دریافت گردید. کیسه ها برای مدت 5 هفته در شرایط استاندارد بانک خون قرار گرفتند. طی هفته های متوالی، پس از بررسی ظاهری خون از نظر سلامت، از کیسه ها نمونه گیری به عمل آمد. آزمایش PAB بر روی نمونه های هر هفته انجام شد.یافته ها: یافته ها افزایش معنی دار تعادل اکسیدان- آنتی اکسیدان طی هفته های متوالی بعد از اهدای خون را نشان داد (p=0.001). همچنین مشخص شد میزان اکسیدان ها از هفته اول بعد از اهدا افزایش می یابد.نتیجه گیری: به تدریج از هفته اول به بعد با افزایش زمان نگهداری کیسه های خون میزان استرس اکسیداتیو افزایش می یابد.

مقدمه: مولتیپل اسکلروز (MS) بیماری دمینیله شدن مزمن التهابی در سیستم عصبی مرکزی است که معمولا بین سنین 40-20 سالگی بروز پیدا می کند و در زنان نسبت به مردان شایع تر است. علت MS تاکنون ناشناحته باقی مانده و ژنتیک، عوامل عفونی و فرآیند های خود ایمنی که ممکن است تحت تاثیر عوامل محیطی شروع و ایجاد شوند، از علل بیمارس هستند. هدف از مطالعه حاضر مقایسه وضعیت تام آنتی اکسیدانی (TAS) سرم و دریافت غذایی منابع عمده آنتی اکسیدانی در بیماران MS با نمونه های سالم بوده است.مواد و روش ها: در این مطالعه که به روش مورد - شاهد انجام شده است، 21 بیمار مبتلا به 16) MS زن) با میانگین سنی 33 سال که توسط انجمن بیماران MS استان خوزستان در بیمارستان گلستان اهواز پذیرفته و علایم بیماری آنان توسط MRI  تایید شده بود، شرکت داشتند. برای ارزیابی میزان دریافت منابع غذایی غنی از آنتی اکسیدان از کلیه افراد مورد مطالعه خواسته شد تا پرسشنامه نیمه کمی بسامد مواد غذایی را تکمیل کنند. تجزیه و تحلیل اطلاعات تغذیه ای توسط نرم افزار Nutritrack ویرایش 2004 انجام شد. نرم افزار آماری مورد استفاده SPSS ویرایش سیزدهم در نظر گرفته شد.یافته ها: در افراد مورد مطالعه بین وزن، قد و سن،BMI  و همچنین سطح سرمی ظرفیت تام آنتی اکسیدان در افراد بیمار و گروه شاهد تفاوت معنی داری وجود نداشت، بین دریافت روزانه ویتامین های E, C, A و فولات بین دو گروه و بین مصرف گروه های غذایی عمده حاوی آنتی اکسیدان بین دو گروه تفاوت معنی داری مشاهده نشد.بحث و نتیجه گیری: با توجه به یافته های اندک فعلی، برای بیان رابطه آنتی اکسیدانهای رژیم غذایی با بروز و شدت بیماری MS به شواهد علمی بیشتری نیاز است و نتیجه گیری قطعی در حال حاضر امکان پذیر نیست.

سابقه و هدف: از نانو نقره به عنوان یک ماده ضد عفونی کننده استفاده می شود، اما بررسی سمیت این ماده کم تر مورد توجه قرار گرفته است. هدف این مطالعه بررسی اثرات نانو نقره بر بافت کبد جنین موش صحرایی و تعیین مقدار MDA به عنوان شاخص اکسیدان و میزان سطح بیان آنزیم آنتی اکسیدان SOD می باشد.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی 16 سر موش صحرایی باردار از نژاد ویستار (چهار گروه چهار تایی) با نانو ذره نقره 20 نانو متر در مقدارهای 125، 750 و 1500 میلی گرم/کیلوگرم/روز و کنترل به صورت خوراکی به مدت 18 روز تیمار شدند. برای بررسی تغییرهای درون سلولی کبدی، پس از 18 روز موش ها را سزارین کرده و بافت کبد موش های هر گروه را جدا و برای سنجش مقدار MDA از روش Satoh و بیان ژن SOD از روش semi quantitative RT-PCR استفاده شد.یافته ها: بیش ترین میزان کاهش مقدار MDA مربوط به تیمار 750 میلی گرم/کیلوگرم/روز می باشد که معادل تقریبی 68 درصد نسبت به تیمار کنترل کاهش غلظت نشان داد. نانو ذرات نقره به علت درگیر شدن در فرایند استرس اکسیداتیو به واسطه تولید رادیکال آزاد با آنزیم های آنتی اکسیدان از جمله سوپر اکسید دیسموتاز ارتباط دارد. بیش ترین میزان بیان ژن سوپر اکسید دیسموتاز مربوط به تیمار 750 میلی گرم/کیلوگرم/روز می باشد که معادل تقریبی 22.4 درصد نسبت به تیمار کنترل افزایش نشان داد و کم ترین میزان کاهش بیان ژن سوپر اکسید دیسموتاز مربوط به تیمار 125 میلی گرم/کیلوگرم/روز با معادل تقریبی 5.75 درصد نسبت به تیمار کنترل نشان داده شد.بحث: این مطالعه نشان داد که سیستم آنتی اکسیدانی به عنوان یکی از فرایند های مهم درون سلولی در کبد جنین موش های صحرایی به شمار می رود که می تواند در تقابل با تغییرات محیطی از جمله غلظت های مختلف نانو ذره نقره واکنش نشان دهد.نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که فرایند های درون سلولی به ویژه استرس اکسیداتیو در کبد جنین موش های صحرایی در یک روند وابسته به دوز از غلظت های مختلف نانو ذره نقره تحت تاثیر قرار می گیرند.

سردبیر محترم مجله دانشکده پزشکی اصفهانبیماری های قلبی- عروقی علت 34 درصد مرگ و میر بیماران دیالیزی می باشد. علاوه بر این، بیمارانی که دیالیز می شوند، 10 الی 20 برابر سایر افراد در معرض خطر مرگ و میر به واسطه بیماری های قلبی- عروقی هستند. برای علت آن، دلایل مختلفی ذکر شده است که به طور شماتیک در شکل 1 به آنها اشاره شده است.